Schooltrauma en de weg naar herstel

Schooltrauma en de weg naar herstel

Wanneer leren pijn doet

Soms kan school een bron van pijn zijn, terwijl leren juist een bron van vreugde hoort te zijn. Dit is een verhaal over vallen en opstaan, maar vooral over de kracht van opnieuw beginnen.

Onze dochter liep een schooltrauma op. Niet omdat ze niet wilde leren, maar omdat de lat steeds te hoog werd gelegd en er een onveilige situatie ontstond. Vaak werd gedacht dat ze iets niet deed uit onwil of gemakzucht, terwijl het in werkelijkheid ging om onvermogen.

Kinderen zijn van nature leergierig. Wanneer er weerstand ontstaat, ligt daar bijna altijd een oorzaak achter. Soms is het een te kleine uitdaging, soms een veel te grote sprong. Het is aan de leerkracht om te zien of een kind één traptrede kan nemen, of dat er ineens meerdere tegelijk gevraagd worden.

De basisvoorwaarden voor leren

Leren kan alleen plaatsvinden wanneer er veiligheid, continuïteit en vertrouwen aanwezig zijn. Een gebrek daaraan maakt leren bijna onmogelijk. Ook rust in de klas is cruciaal. Voor gevoelige kinderen zoals onze dochter kunnen emoties, stemmingen en geluiden zo overweldigend zijn dat hun aandacht volledig naar die prikkels gaat, waardoor er geen ruimte meer is om zich op schoolwerk te richten.

Kinderen en hun groeivormen

Elk kind groeit op zijn eigen manier:

• Een muurbloempje groeit overal, ongeacht de omstandigheden.
• Een paardenbloem heeft wat warmte nodig om tot bloei te komen.
• Een orchidee vraagt om de juiste luchtvochtigheid, licht en standplaats om haar volle potentieel te bereiken.

Kinderen zijn jonge boompjes. Ze staan open voor alles wat de omgeving hen biedt, maar kunnen nog omwaaien of knakken. Ze hebben tijd, liefde en aandacht nodig om stevig te wortelen en uit te groeien tot krachtige bomen die staan voor hun eigen talenten en kwaliteiten. Misschien herken je jouw kind in een paardenbloem of orchidee – ieder heeft zijn eigen weg naar bloei.

De vicieuze cirkel doorbreken

Gedachten kunnen een gevangenis zijn, maar de sleutel zit in je eigen zak. Toen wij naar België verhuisden en onze dochter thuisonderwijs konden bieden, zagen we haar langzaam weer terugkomen. Het meisje dat ooit zingend en fladderend door het leven ging, begon opnieuw te zingen en vertelde hoe ze zich weer gelukkig voelde.

Het proces van leren en bewustwording

Het was onmogelijk om meteen te starten met "leren leren". Eerst moesten we inzicht krijgen in haar gedachtenpatronen: de stem in haar hoofd die zei dat ze iets niet kon, waardoor stress en faalangst ontstonden. Negatieve gedachten trokken elkaar aan en bevestigden haar onzekerheid. Haar hele zenuwstelsel moest eerst weer tot rust komen.

Ondersteuning en begeleiding

Onze aanpak bestaat uit:

• Meditatie
• Ademhalingsoefeningen
• Het vingerlabyrint
• Affirmaties

We zijn dankbaar dat we geen tijdsdruk hebben. Vooraf checken we samen in: wat houdt haar bezig, wat zit in de weg? Daarna starten we met een positieve affirmatie. Wanneer frustratie opkomt, stoppen we en doen ademhalingsoefeningen. Zo voorkomen we dat het leerproces omslaat in angst of uitputting.

Het motto dat ik leerde tijdens mijn instructeursopleiding blijft leidend: relatie vóór prestatie.

Het doel van onze reis

Ik begeleid mijn dochter naar een zelfverzekerd bestaan. Een leven waarin ze met een glimlach de wereld tegemoet treedt, veerkracht toont bij tegenslagen en in contact blijft met haar hart. Het is een reis van vallen en opstaan – moeilijk en mooi tegelijk.

Slotgedachte

Met deze blog wil ik niemand aanwijzen of beschuldigen. Iedereen in haar schoolcarrière heeft zijn best gedaan binnen de omstandigheden en systemen die er zijn. Maar soms vraagt het leven om andere keuzes, zodat een kind weer kan groeien en bloeien op haar eigen unieke tempo.

Schooltrauma kan een kind breken, maar met liefde, veiligheid en geduld kan het weer leren bloeien.