Zie het goede, zeg het hardop

Wanneer puzzelstukjes eindelijk op hun plek vallen

Schooltrauma en de weg naar herstel

Luisteren is liefde in stilte

Daar zit ik dan, met mijn map ‘Planning’ voor me. Hoe ga ik de komende twee maanden doorkomen op een ontspannen manier? Genietend van al het moois dat deze laatste weken van het jaar kunnen brengen. In plaats van... een winterslaap houden en pas in januari weer wakker worden.

De Schijn van Perfectie

Geboorteverhalen Momenten van Kracht en Groei

Borstvoeding is een onderwerp dat diepe emoties en diverse reacties oproept. Voor sommigen is het een gelukzalige ervaring, voor anderen een bron van tranen. Voor mij persoonlijk is borstvoeding een van de meest betekenisvolle aspecten van het moederschap geweest, een symbool van pure liefde en een onbeschrijfelijke verbinding tussen moeder en kind.

Eindelijk is het zover. Na maanden van spanning en voorbereiding, worden we officieel de trotse eigenaren van een prachtig, ruim familiehuis, landelijk gelegen te midden van groene velden en omringd door een stuk grond waar de mogelijkheden eindeloos lijken. Het lentezonnetje straalt al over de glooiende heuvels, en de regen valt met bakken uit de hemel momenteel….maar binnenkort zullen we onze koffers pakken en intrekken in ons nieuwe thuis.

Het moederschap is een reis die zowel overweldigend als vervullend kan zijn. Vorige week ervoer ik een moment waarop mijn energie volledig was uitgeput. Het is een uitdaging die veel van ons vraagt, en soms voelt het alsof onze batterijen leeg zijn. In deze tijden herinner ik me de woorden van een gedicht dat mijn kinderen voor Moederdag hadden ‘gemaakt’, een herinnering aan de veelzijdige rollen die we vervullen.

De dagen na mijn eerste georganiseerde labyrintervaring in het openbaar ontving ik mooie reacties, waarvoor ik dankbaar ben. Vanuit mijn familie kreeg ik ook reacties waarvan één specifieke reactie die mij raakte.

Daar zette ik mijn eerste stap, nog voordat ik het kon beseffen. Ik had aangeboden om op 5 mei een labyrint te maken op het schoolplein van onze kindjes. Een impulsieve beslissing, maar diep van binnen wist ik dat dit mijn pad was. Ik moest door overtuigingen en beperkende gedachten heen breken. Dit was mijn kans om vooruit te komen, uit de stilstand en uit mijn hoofd.